Hartslagzones

Hartslagzones verdelen het bereik tussen je hartslag in rust en je maximale hartslag in banden, meestal vijf, die elk staan voor een ander soort inspanning. Zone één is wandelen, zone twee is een tempo dat je kunt volhouden terwijl je praat, en zone vijf is een inspanning die je hooguit een paar minuten kunt volhouden.

Deze bestaan omdat de duur op zichzelf weinig zegt. Twee uur in zone twee en twee uur in zone vier zijn totaal verschillende trainingen met totaal verschillende inspanningsniveaus, en een plan dat alleen in uren rekent, kan hier geen onderscheid in maken. De meeste uithoudingsprogramma’s zijn gebaseerd op het doorbrengen van het overgrote deel van de tijd in de lagere zones en een klein, bewust gekozen deel in de hoogste zones.

Waar de grenzen precies liggen, is waar mensen vaak de fout in gaan. De veelgebruikte vuistregel van 220 min je leeftijd is een populatiegemiddelde met een standaardafwijking van ongeveer twaalf slagen, dus voor een specifieke persoon klopt deze vaak zo ver af dat een hele zone op de verkeerde plaats terechtkomt. Een gemeten maximum, of zones die zijn vastgesteld aan de hand van een lactaatdrempeltest, is veel beter.

Wat het niet is

De zonecijfers zijn geen moeilijkheidsgraad die je moet proberen te maximaliseren. Meer tijd doorbrengen in de hoge zones betekent niet dat je beter traint, en voor de meeste mensen is dit juist hoe overtraining ontstaat. Zones zijn een manier om je inspanning bewust te verdelen, niet een score die je moet opkrikken.

Waar je het ziet in FitnessSyncer

Stel je zones in via je voorkeuren en elke activiteit die binnenkomt met hartslaggegevens wordt uitgesplitst naar de tijd die in elke zone is doorgebracht. Dit is zichtbaar in de activiteit zelf, op je Dashboard en in de Daily Analyzer.